+
"یاهو اعلام کرد که "یاهو مسنجر" را به صورت رسمی تعطیل می‌کند" همین تیتر منو برد به 13-14 سال پیش کارت اینترنت 2 ساعته میخریدیم، اگه پولدار بودیم 10 ساعته! با مودم دایال آپ وصل میشدیم با صدای قیژ قیژ رو اعصاب. -یکی از ترفندهای شاخ اون زمان که کشف شد و هر کی بلد بود فکر میکرد مهندس کامپیوتره! این بود که صدای مودم رو چجوری بندازیم- اگه مسنجر باز میشد و اذیت نمیکرد چه میشد، شبها تا صبح تو chat room ها میچرخیدیم، چقدر سریع با 2-3 بار چت عاشق میشدیم... اگه یه شب کانکت میشدیم و میدیدم طرف چراغش روشنه، دیگه از خوشحالی خدا رو بنده نبودیم.. طرف دیر جواب میداد buzz میزدیم، میمردیم تا یه عکس برای هم بفرستیم، با اون سرعت و با اون یاهو چه هیجانی داشت آپدیت کردن اخرین نسخه مسنجر- که عملا هیچ تغییری هم نمیکرد جز تغییر رنگ صفحه ش- یه وقتهایی تا کانکت میشدیم و مسنجر باز میشددوباره قطع میشد، مصیبت عظمی میشد،اونوقت بود که آف هامون میپرید - اصطلاحش این بود که آفهام پرید- ساعتها و شبها با یکی چت میکردیم وآرزومون بود صدای همو بشنویم، چه درد دل ها و ارتباطهایی شکل میگرفت.چه عشقی... بعد ها اومدیم یاهو 360، کلوب،و بعد از اون خدای من گودر ! گودری که هیچکس هیچکس رو نمیشناخت ولی دوستی ها واقعی بود نه مثه فیسبوک و مابقی..، گودری که وقتی صفرش میکردیم انگار تمام مسئولیتهای زندگیمون رو انجام دادیم و آرامش میگرفتیم! بعد از گودر اما دیگه هیچی مثه قبل نشد، نه فیسبوک، نه گوگل پلاس، و نه توییتر... هیچوقت با وایبر و تلگرام احساس قرابت نکردم، دنیای ما گودریا تو همون گودر موند... حالا میخوان مسنجر رو ببندن،یعنی ریده شه تو تمام نوستالژی های دوران نوجوانی و اوایل جوونیمون... نمیدونم حس غریبی دارم ، شبیه شبی که میخواستن گودر رو ببندن و تا صبح برای هم نوت میزدیم...به آلن فوش میدادیم و قرار میذاشتیم که همو گم نکنیم،اما کردیم.. دلم گرفته، بغض غریبی دارم،گودر و مسنجر بهونه ست...دلم جوونیمو میخواد


پنج‌شنبه 3 تیر 1395

عنوان آخرین یادداشتها